Tayyar ANAKÖK etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Tayyar ANAKÖK etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

15 Temmuz 2009 Çarşamba

Alaçam İlçemizin Tarihi-I





ALAÇAM’IN TARİHİ

 ÖNSÖZ

Alaçam Tarihi üç senelik devamlı bir çalışma mahsulüdür. Ve şu esaslar göz önünde tutulmuştur.

1  — Kabataş, Cilalıtaş ve Maden devirlerine ait Sivritepe’de Gökçeboğaz’da, Cintepesi höyüklerinde ve Hamam ağzında ve daha bazı yerlerde vesikalar bulunmuş ve buralarda bir medeniyet yaşadığı tespit edilmiştir. İlerde vesikalar çıkacağı ve Alaçam tarihinin aydınlatacağı işaret edilmiştir.

2  — Eski, Orta ve Yeni devirlere ait yazılar Tarih kurumumuzun ve Tarihçilerimizin eserlerinden alınmış Alaçam’la ilgileri meydana çıkarılmıştır. İtiraz edilemez.

3  — Alaçam'ın yakın zaman tarihi imkânsızlık yüzünden istenilen tarzda yazılamamıştır. Sebep, Alaçam hükümet konağının ve içindeki evrak mahzeninin yanması ve Telgraf muhabere evrakının yakılmış bulunması hesabiyle gelen, giden telgraflardan faydalanmanın mümkün olmamasıdır.

4  — Bafra ve Samsun Arşivlerinden daha geniş bilgi edinmek mümkündü. Fakat buna da mali durum müsait değildi. İstiklâl harbine ve içinde bulunduğumuz zamanlara ait olan kısmın biricik noksanı Tarih bildiremeyişimizdir. Fakat olaylar aynen vakidir, doğrudur. Hiçbir kimse bunların aksini iddia ve ispat edemez. Çünkü o vakaları söyleyenler bizzat içinde bulunmuş, görmüş, münevver kimselerdir.

Bu tarihimle memleketin irfanına hizmet ettim deyemem. Fakat hiç yoktan olsun bir varlık olduğuna inanıyorum. Bilgileri basit görenler olabilir. Mükemmel Alaçam Tarihini belki de içinde yaşadığımız zamanlarda veya uzun senelerin derinliklerinde yaşayacak bir Alaçam çocuğu yazacak ve Vatanın minnettarlığını kazanacaktır.

Alaçamlılar;
Sizlerden yalnız ve yalnız hayırlı dualarla anmanızı ve ilerde rahmetle yâd etmenizi bekliyorum.

Göztepe: 19.11. 1953
Tayyar ANAKÖK






BİRİNCİ BÖLÜM
ALAÇAM'IN COĞRAFİK DURUMU

MEVKİ —Gırınıç'e göre takriben 35 – 36 boylam ve 41- 35 enlem daireleri arasında ve Karadeniz’in güney kıyısına iki buçuk kilometre uzaklıktadır. Merkezin kuzeyinde Karadeniz, güneyinde Güvez köyü Kapaklı sırtları ile Tingez tepe, doğusunda Pergelli sırtları, batısında Katırcı yokuşu vardır. Batısında GERZE, güneyinde VEZİRKÖPRÜ, doğusunda BAFRA, kuzeyinde Karadeniz bulunuyor diye tarif etmek daha doğru olur.

YÜZ ÖLÇÜMÜ — Köyler ile beraber Alaçam’ın yüz ölçümü 677 ve yalnız Alaçam'ın içi 40 kilometre karedir.

İKLİMİ — Karadeniz iklimidir. Yazları serin, kışları soğuk ve ılık geçer.

ISI — Temmuz ortalaması sıcak +35 derecedir.

SOĞUK — Ocak ayı ortalaması sıfırın altında — 5 tir tir.

RÜZGÂRLARI: Yazları gündoğrusu, meltem rüzgârları, kışın çok kere karayel, bazen yıldız pek az lodos, ekseriya poyraz rüzgârları eser.

ENGEBELERİ
A — Ovası: Batıda Celevit’ten başlayarak doğuda Termeye kadar uzanan dar bir ovası vardır. Dağlardan inen dereler ve çaylar bu ovada bataklık meydana getirirler. Durgun sularda türeyen sivrisinekler sıtma yaparlar. Alaçam sıtma bölgesinden sayılabilir.

B—Dağları: Katran dağlarıdır. (Kapaklı)sırtları (Tingez) (Katırcı yokuşu ) (Töngel yanı), Katran dağları'nın kolları sayılır. Ahali bu yerlerin odun ve kerestelerinden faydalanırlar. Dağlık kısımların çoğu tarla haline gelmiştir ve gelmektedir. Sebebi nüfusun çoğalması ve tarlaya olan ihtiyaçtır.

C — Dere ve Çayları: Alaçam'ın içinden akıp giden bir çayı vardır. Adı ULUÇAY’dır. Bu çayın biri viraneden gelen (İ
nderesi), diğeri, aşağı Mülküç'ten gelen Mülküç çayıdır. Bu çay yazları kurur, kışları kudurur. Çok döküntü getirir. Halk bu çayın taşlarından, kumlarından, kargalaklarından faydalanırlar. Büyük seller vücuda getirdiği ve büyük zayiat verdiği de olur. 1312 Rumi senesinde (1896) bu çay taşmış 13 haneyi yıkmış, hayvanlar telef etmiş ve 4 kişiyi evinden almış götürmüş öldürmüştü. Bugün bu tehlike kalkmıştır.

D —Gümenez: Gökçe Boğaz, Yenice Bedeş başlıca çaylarından sayılırlar. Bu çaylar ovada bataklık yaparlar. Bir Alman Mühendis heyeti bu ovada saltanat devrinde incelemeler yapmış ve bataklık kurutulduğu takdirde senevî altın para 10 milyon lira irat getirebileceğine dair rapor vermiştir.


NÜFUSU — Kasabada 2.372 kadın, 2.258 erkek bulunuyor. Alaçam'da kadın çok, erkek azdır. Köylerde 10.690 kadın, 10.614 erkek vardır. Sebebini harplerde aramalıdır. Kasabada 720 ev vardı. Alaçam’ın köyleriyle beraber nüfusu 29549 dır.

ÜRÜNÜ — Senevî ortalama 1.170 ton buğday, 200 ton arpa, 100 ton çavdar, 65 ton yulaf, 900 ton mısır, 1.300 ton tütün yetiştirir. Mısır, çavdar, yulaf, buğday az yapılır. Tütüne çok ehemmiyet verilir. Çünkü bir dönüm yerin tütünden verdiği irat çok; diğerlerininki azdır. Ova geniş olsaydı, yine tütün yapılırdı.

İTHALÂT — Vezir Köprüden, Boyabat'tan tohumluk buğday, mısır, ithal eder. Samsun'dan, İstanbul'dan bakkaliye, manifatura, ilâç eczaları, makine celbeder.






İKİNCİ BÖLÜM
ALAÇAM'IN TARİHİ DEVİRLERİ




I — Tarihten evvelki devirler.
Tarihten evvele ait şu eserler bulunmuştur:

A — Sivri tepenin doğu güneyindeki bir tarladan çakmak taşından yapılmış bir bıçak ve bir balta bulunmuştur (Bu âletleri Doktor Vafıdinin oğlu Baba Nikoli İptidai mektebine hediye etmişti. Her nasılsa bunlar mektepten gaip olmuştur.)

B— Yine Sivri tepenin yakınında içerisi kırmızı karaya boyanmış çanak çömlek ve keramik parçaları bulunmuş, bir de tarihi kuyu görülmüştür. Bu parçalar da yok olmuştur. Muharririn zamanında bunlar hususi surette saklanıyordu.

C — Çayağzı’nda Cin Tepesi höyüğü ve Gökçe Boğazda çeşmenin yanındaki diğer bir höyük bugün bile göze çarpmaktadır.

D — Küçük kâtibin köklüğü de Halvacıoğlu çift sürerken boncuk şeklinde altın taneleri bulmuş, bunu bir kaç kişiye gösterdikten sonra birer kırmızı liraya Vasilaki Kuzucak oğluna satmıştır. Sağ kalan bir kaç kişi bunu biliyoruz.

Bu eserlerin tıpkısı Çorum’un Alaca Hüyük müzesinde bulunmaktadır. Bilindiği üzere Alaca Hüyük eserlerinin çoğu Etiler'e aittir.


II — Tarihi Devirlerde Alaçam
1   — Etiler’in Anadolu’ya gelmesi çok eskidir. (M.Ö. 5000 - 4000) tarihlerindedir. Hatta Hititlerin gelmesi M.Ö. 3000 dir. O halde Etilerin iki akını vardır: Biri M.Ö. 5000 – 4000, diğeri M.Ö. 3000 dir. Etilerin Alaçam toprakları ile münasebetleri Yeni İmparatorluk devrinde (M.Ö. 1450 -1200) de, İkinci Mürşil zamanında ve Kızılırmak dolayında başlar. İkinci Mürşil Kızılırmak taraflarında ve Samsun'un güneyinde dolaşan Gaşka'lar ve Paflagonyayı zabteden Firikyalılar üzerine sefer yaptığı ve Kızılırmak dolayları ile Karadeniz kıyılarını ele geçirdiği zaman Alaçam topraklarını tabiatı ile ellerine geçirmiş oluyorlar. Fakat bütün Anadolu’yu alınca Muvatalla, Samsun ve dolaylarını zapt edince Prens Duthalyas katiyetle Alaçam topraklarına sahip olurlar. Daha o vakitlerde Alaçam şehri kurulmuş değildir. Toprakları vardır.


2  — M.Ö. 3000 tarihlerinde gelip Paflagonya’ya (Kastamonu tarafları ) yerleşen Firikyalılar Alaçam topraklarını alırlar. Çünkü sınırları içine Alaçam girmiştir.

3 — M.Ö. 1500 tarihlerinde Mısır kralı Sezostiris Mısır’dan kalkar Suriye’yi çiğneyerek Kapadokya’dan Karadeniz kıyılarına varırlar. Sınırlarını Amasra’ya kadar genişletirler ve Alaçam'ı sınırları içine alırlar.

4  — M.Ö. 660 tarihlerinde İskitlerden ayrılAN Kimriler bütün güney Kara Deniz kıyılarını bu arada Alaçam topraklarını da alırlar.

5  — Manisa taraflarında oturan Lidyalılar M.Ö. 652 tarihlerinde Kimrilerle harbederler ve onları en son mağlup ederler. Ülkelerini alırlar. Bu arada Alaçam topraklarına da sahip olurlar.

6  — M.Ö. 652 de Persler Anadolu’a girerler. Çetin harplerden sonra evvelâ Kızıl Irmak sınır olmak şartI ile bir muahede yaparlar. Fakat sonra Persler galip gelirler. Lidyalıların bütün memleketlerini alırlar. Alaçam topraklarını ellerine geçirirler.

7  — M.Ö. 612 tarihlerinde Asuriler Kara Deniz kıyısında Amasra’ya kadar olan yerleri alırlarsa da Perslere karşı nihayet duramazlar. Çekilmek zorunda kalırlar. Bu suretle Alaçam toprakları Perslere geçer.

ÜÇÜNCÜ  BÖLÜM
ALAÇAM NASIL KURULDU?

Küçük Asya’yı tarihçiler iki kısımda mütalâa ederler. Kızılırmağı sınır sayarlar. Bu ırmağın doğusuna Doğu Küçük Asya, Batısına Batı Küçük Asya derlerdi. Bu iki Asya arasında ulusal bakımından fark görürlerdi.

Doğu Küçük Asyalılar Araplar gibi Hami, Asurlular gibi Sami idiler. Hâsılı Türk değildiler. Hâlbuki Batı Küçük Asyalılar Türk’türler. Firikyalılar,    Kimriler, Lidyalılar,    Persler, Galatlar,   Mileziyenler gibi.


MİLEZİYENLER’İN  KÖKENİ
Yayılışları — Mileziyenle’rin kökeni Orta Asya’dır.   Asılları Akalar’dır. M. Ö. Beşinci asırda Yunanistan ve Miletten Samsun ve havalisine iki akın olur. Birincisini Anne muhacirleri yaparlar. Trabzonte (Trabzon’u) Amizos (Samsun2u ), Kotyere   (Ordu), Ünie ( Ünye ), Giresunte (Giresun ), Amasia (Amasya ) yi kurarlar.

Mileziyenler ise Amizos’un (Samsun’un) batı sahillerine giderler, şehir kurarlar.

Dikkat edilecek olursa, anlaşılır ki köyler, şehirler hep su kenarlarında kurulmuştur.   İnsanların suya ihtiyaçları vardır. Susuz yaşayamazlar. Kara Ağaç (…) çay içindeki pınar bunun örneğidir. Mileziyenler tarafından ilk kurulan bu şehre Zaliküs adı takılmıştır.

Mileziyenler’in kökeni Orta   Asya’dır: Şöylece bir krokisini çizebiliriz: Orta Asya - Hazer Denizi - Tuna Nehri - Varna - Yunanistan - İzmir - Milet- Sinop - Samsun - ZALİKÜS (ALAÇAM).

Milet şehrinden geldikleri için bunlara Mileziyenler denilmiştir. Mileziyenler asıl AKALAR'dır. Akalar, Orta Asya’dan Yunanistan’a gelmişler, yerleşmişlerdir. Akaların Yunanistan’a gelmelerinin sebebi, kuzeyindeki Türşaların kendilerine hücumlarıdır. Onun için Yunanistan’ı terk etmişlerdir. Zaliküs (Alaçam'ın ilk kurulduğu yer) Kızılırmak’tan 210 sitat ötede (150 sitat 16 kilometre hesabile 210 sitat 22 kilometreden biraz fazladır) idi. Burası çay ağzında Hamam Gölünün olduğu yere uygun gelir.



DÖRDÜNCÜ  BÖLÜM
KÜÇÜK ASYA HÜKÜMETLERİ

I —   İSKİTLER
Bunlar Kara Denizin kıyısında oturuyorlardı. Masacet denilen milletlerin hücumuna uğradılar. Yerlerinden kalktılar.   Karadeniz boğazını geçerek Samsun’a kadar deniz kıyısındaki memleketleri aldılar. Kastamonu taraflarına yerleştiler. Kimriler bunlardan ayrılma bir kabile idi.

İskitliler Perslerle, Asurlularla muharebe yaptılar. Onları haraca bağladılar. Bunların Anadolu’da harap mabetleri, sarayları göze çarpar. Aldıkları yerler arasında Alaçam toprakları da vardır.

II—   YUNANLILAR
Dördüncü asırda Yunan gemicileri Kafkasya’ya kadar gittiler. Zaliküs’e de uğramışlar, orayı ellerine geçirmişlerdir.

III—    BÜYÜK    İSKENDER
İskender Pers İmparatorluğunun bütün memleketlerini eline geçirince Zaliküs’ü de tabii olarak zapt etmiş oldu M.Ö. 336).

IV—   SELOSİTLER
İskenderin ölümü üzerine memleketleri Canaralları arasında taksime uğramıştı. O vakit Zaliküs Selositlere düşmüştür (M.Ö. 310).

V—GALATLAR
Selosit hükümeti ortadan kalkınca Zaliküs, Galatların eline geçti. Bunlar da Türk’tü.

VI—     PONTUS
Roma hükümeti ikiye bölününce, dört dukalık meydana geldi. Bu dört dukalıktan birisi de Pontus hükümetinin iki payitahtı oldu. Birisi Sinop, diğeri Amasya idi. Sinop’la Trabzon arası ve Amasya ile Zile memleketleri bu hükümetin idi. Yedinci Mitridat en meşhur hükümdarı idi. Alaçam o zamanlar bunun eline düştü. Rumlar İstiklâl harbi esnasında Pontus hükümetini yeniden kuralım   diye uğraşmışlardır.

VII—    ROMAYA GEÇMESİ
Roma Canarallarından Lukulus Merzifon’dan Yeşilırmak'a dökülen Tersakan nehrinde Pontus hükümdarı meşhur Mitridat’ı yendi. Ülkesini hükümetine kattı. O sıralarda Roma on vilâyete ayrılmıştı. Vilâyetlerden birisi de Kapadokya idi. Alaçam Kapadokya’ya bağlanmış oldu.

VIII —   BİZANS’A TABİ
Roma ikiye ayrılınca Alaçam Bizans'ın oldu (M.S. 395).




BEŞİNCİ BÖLÜM
ZALİKÜS'ün Ortazaman Tarihi


Birinci, ikinci, üçüncü, dördüncü asırlarda Zaliküs Roma’nındı. Dördüncü asrın sonlarında Bizans'ındır. Beşinci, altıncı, yedinci, sekizinci, dokuzuncu, onuncu asırlarda Zaliküs, Bizans'ın idi.

Onbirinci asırda Danişmendiler Bizanslılardan Zaliküs'ü aldılar. Alan Ahmed Gazinin kumandanı Süleyman Beydir (1072), Ahmed Gazi Zaliküz adını değiştirdi. Tralköy  yaptı.

1183'te Tralköy adı kaldırılmış Uluköy adı verilmişti. O da şöyle olmuştur. Kılınç Aslan II. Danişmend hükümdarlarından Malatya’yı alınca Danişmend hükümeti ortadan kalkmış, onun yerine Selçuk hükümeti kurulunca   Tralköy adı kaldırılmış,   Selçukiler buraya    Uluköy   demiştir   (1183).

Kılınç Aslan II zamanında Alaçam'a akın yapılmış Selçukilerden Gazi Çelebi zamanında Şaban Çelebi oğlu Osman Çelebi Ümeradan Yûsuf Beşe gelmişlerdir. Bu bilgiyi Canik arşivlerinden öğreniyoruz ve 97 yaşında bulunan molla Osman’ın ağzından dinliyoruz. Aşağı camiin deposunda bulunan mezar taşlarından anlıyoruz.

İLHANİLER'e Bağlı
1308 tarihinde Selçuki hükümeti battı. Yerinde İlhani hükümeti kuruldu. Uluköy bu hükümetin oldu. Bu hükümetin büyük hükümdarı Bahadır Han Uluköy adını beğenmedi, değiştirdi, Alaçam adını taktı (1365/M)

KADI  BURHANETTİN
Bu hükümet 1381 de kuruldu. Alaçam bu hükümete katıldı. Merkezi Sivas'dı. Kadı Burhanettin Canik taraflarına sefer yaptığı sırada Alaçam'ı da almıştır.

OSMANLILARDA
Kadı ile Yıldırım Bayezit Çorum’un kırk dilim ovasında muharebe etmişler, burada Yıldırım yenilmişti.    Fakat Akkoyunlu Sivas harbinde kadıyı öldürünce Yıldırım oğlu Çelebi Mehmed’i acele Sivas'a göndermiş Akkoyunlu’yu mağlûp ettirmiş. Kadının bütün memleketlerini alınca Alaçam Osmanlılar’a geçmiştir.

İSFENDİYAR OĞULLARINDA
Sinop'ta İsfendiyar oğulları oturuyorlardı. Osmanlılarla iyi geçinmeleri sayesinde Sinop'u Bafra'yı,  Alaçam'ı ellerinde tutabiliyorlardı.

TEKRAR OSMANLILARDA
Çelebi Sultan Mehmet Canik taraflarına sefer yaptığı vakit gördüğü lüzum üzerine İsfendiyar hükümetine son vermiş Alaçam'ı eline geçirmiştir.

CANDAR OĞULLARINDA
Bir aralık Sinop, Samsun, Candaroğullarının eline geçmiştir.

İSMAİL BEYDE
Kastamonu'da oturan İsmail Bey Bafra, Alaçam'a hâkim olmuştur.

TEKRAR OSMANLILARDA
İsmail Bey en son Sultan Murat II ye Alaçam'ı ve memleketlerini vermek zorunda kaldı ve Alaçam kati olarak Osmanlı idaresine geçti. O vakitten beri Osmanlı idaresinde kalmış ve en son Türkiye Cumhuriyeti’nin bir parçası olmuştur.


-Devam Ediyor-

Alaçam İlçemizin Tarihi -II


ALTINCI  BÖLÜM

ALAÇAM'ın YAKIN ZAMAN TARİHİ

YENİ ZAMAN TARİHİ

Yeni zaman, yakın zaman tarihlerini üç devreye ayırabiliriz.
1) Osmanlı hükümeti devri.
2) Büyük Millet Meclisi devri.
3) Cumhuriyet devri.

1 — Osmanlı hükümeti devri 1920 tarihine kadar devam eder. Bu devirde Alaçam’da 72 hane İslâm, 32 hane Hıristiyan, 6 hane Protestan, 4 hane Ermeni vardı. Uluçay'ın sol tarafında tamamıyla Hıristiyanlar, sağ tarafında hıristiyan, İslâm ve Protestanlar, Ermeniler oturuyorlardı.

48 köyden Ayın Deresi, Çolha Köyü, Meydancık, Kara Hüseyinli, Çetirlik Hıristiyan, geri kalanları İslâm köyleri idi.

MÜNASEBET
İslâmlarla Hıristiyanlar arasında münasebet gayet dostane ve normaldi. Hıristiyan rençperlerinin çoğu İslâm çiftçilerinin yarıcılığını yaparlardı. İslamların tarlaları çoktu.

SANAT
İslamlardan 50,   Hıristiyanlardan 80 kişi küçük sanat erbabındandı.

YENİ CAMİ: 1303 senesinde yapılmıştır. Bafralı Müftü Abbas Efendi Aşağı Camide vaaz etmiş. Aşağı Camiin ihtiyacı karşılamadığını ve Müslümanlara bir cami daha yaptırılması gerektiğini tavsiye etmiştir. Halk bunu candan kabul etmiş, çoğu sırtıyla bu cami binasına taş taşımıştır.

MEDRESE : Medrese 1897 de Hacı Osman Ömer Hafız Tahir Ağa Müstecepli Nazif Efendilerden mürekkep bir komisyonun gayretile Ala­çam'da bir medrese yapılmış ve meccanen ders okutulması, Bafralı Yû­nus zadelerden Hacı A hmed Calip tarafından teahhüt edilmiş ve Hafız Ömer Efendi meccanen bir ev yeri vermiştir. İkinci müderris Mısır Cami-i Ezherinden mezun çerkes Hacı Mahmut Efendidir. 60 talebesi vardı. Med­rese Aşağı Camide şimdiki pazar yerinde ve şosenin kıyısında idi. Bir za­man Rumeli muhacirlerine mesken vazifesi görmüştür.

Camilerimiz için Tayyar Anakök şu manzumeleri söylemiştir:

Aşağı Cami için...

Dokuz yüz yirmi bir hicride Beyler
Beyi SADİ şeref vermişti derler.
Bu şehre... Yavuzun namdar veziri
Küçük Asya elindeydi denirdi.
Ehali istedi cami yapılsın
Nice hayratına mabed katılsın
O dem yaptırdı bir cami bu yerde
Deva buldu mühim bir dini derde
Anar Tayyar  ebednamın Ana kök
Diler gufran bütün dünya sema gök..


Yeni Cami İçin...

1301 idi bir gün kadı ABBAS
Aşağı camide vaaz etti eynas
Dedi yapmak gerek cami yeniden
Cemaat çok bina küçük temelden
Taşı taşı nasır olsun da sırtın
Vücut bulsun binaullahta pırtın
Sığar sanma bu dünyaya sevabı
Başından atmak istersen ikabı
Sarıl yap camii kabrin nur olsun
Gecen gündüzlerin neşeyle dolsun
Kadın erkek şehir köylü bir oldu
Bitirmek aşkile kalbler nur oldu
1301 de başlandı ve üçte.
Tamamlandı bu cami işte böyle.
Anar gufran ile TAYYAR   ANAKÖK
Gelip geçmişlere rahmet diler çok...





YEDİNCİ BÖLÜM
OSMANLI DEVRİNDE YAPILAN İŞLER

1 — 1071 tarihinde Danişmendiler tarafından açılan sübyan mektepleri 1897 tarihine kadar devam etti.

3  — 1874 tarihinden hükümet konağı yapıldı.

4  — 1887 de halk tarafından Yeni Cami yapıldı.

5  — 1897 de isimleri yukarda geçen zevatın gayreti ile ve Hıristiyanların da iştiraki ile mektep yapıldı. Şimdiki jandarma dairesi ve gençler kulübünün bulunduğu binadır.

6  — 1898 de yeni usul ilk mektep açılmıştır İlk muallim Trabzonlu İsmail Hakkı Efendidir.

Yine bu sene içinde ahalinin yardımı ile Alaçam’ın içine ve Uluçay üzerine köprü yapıldığı gibi medrese de açıldı.

7  — 1900 de Rüşdiye açıldı. İlk muallim Rizeli Mahmut, ikincisi Merzifonlu Süleyman Vasfi’dir.

8  — 1901 de Alaçam - Bafra şosesinin inşasına başlanmış ve 1902 de bitmiştir.


Cumhuriyet Devrinde Yenilikler

1  — 1925 de Sulh Hukuk Mahkemesi açıldı. İlk hâkim Çarşambalı Mehmet Feyzi ve zabıt kâtibi polislikten kovulan Cemil Oklu’dur. Sonra Hoca Apdullah Vehbi ve Reşadiyeli Ahmet Fevzi'dir. Bundan sonra Ala­çam kaza oluncaya kadar sulh mahkemesi lağvedilmiştir.

2  — 1 Eylül 1944 tarihinden itibaren 4642 numaralı kanunla Alaçam kaza olmuştur. İlk kaymakam vekili Samsun maiyet memurlarından Vefik Altuğ'dur. Bunun zamanında Güzelleştirme Cemiyeti kurulmak istenmiştir.

3  — İkinci kaymakam Çetin Silivrili'dir. Bu zat Güzelleştirme Cemiyetini kurmuş (16 Mayıs 1945 tarih ve 3124 no.) ve Alaçamı elektriğe ve içme suyuna kavuşturma gayesini gütmüştür. Bu hususta ilk işi tütün satışlarından “yüzde bir” kesmek olmuştur.

Yine Çetin Silivrili, Karlı - Doyran - Akgüney - Gökçe Boğaz - Etyimez - Kozköylerinde yeni usul mektepler açtırmaya muvaffak olmuştur.

4  — Alaçam'ın kaza olması üzerine Karacak, Pelitbükü, Sekecek Alaçam'a katılmış, Alaçam 43 köye ve 46 muhtarlığa malik olmuştur.

5  —1948 senesinde Alaçam'da sed inşasına başlanmış ve 1950 senesinde bitmiştir. Bu sed o vaktin Nafıa Vekili Cevdet Kerim İncedayı’nın büyük ve ebedi bir eseridir. 213 bin lira ödenek vermek suretiyle Alaçam'ı sel felâketinden kurtarmıştır.

6         — 3 Şubat 1952 de Alaçamda sinema açılmıştır. Açanlar Kabakçının Salih ve arkadaşlarıdır. Bu sinema medeni hayatı yükseltmiştir.




SEKİZİNCİ BÖLÜM
BÜYÜK MİLLET MECLİSİ HÜKÜMETİ DEVRİNDE ALAÇAM

Mütarekeden Sonraki Umumi durumunu anlayabilmek için dolaylarını bilmek lâzımdır. Bu hususta en mühim incelenecek yer Samsun'dur. Çünkü Samsun çete başlarının idare merkezi, Yunanistan ve İstanbul Rum Patrikhanesinin icraat vasıtasıdır. Teşkilât yatağıdır. Sağ koludur. Çeteler buradan idare edilmiştir. İstanbul Rum Patrikhanesinde kurulan Mavri Mira cemiyeti vilâyetler dâhilinde bu sayede çeteler teşkil edebilmiş, propaganda yapabilmiş, mitingler tertip etmiş, meramına bu sayede kısmen muvaffak olmuştur.

İkinci derecede önemi olan yer Bafra'dır. Bafra, çeteleri saklayacak ormanlara, Rum köylerine, dağlık yerlere, icabında denizden kaçabilecek veya denizden kolaylıkla karaya çıkacak tabii yerlere maliktir.

Alaçam'ın Bafra ile sınırı bulunması ve bazı köylerinde Rumların bulunuşu ve coğrafik durumunun birbirine uygun oluşu, mukadderat birliğini meydana getirmiş, her üç şehirdeki olaylar birbirine benzemiştir.

Gerze ciheti siyasi cereyanlardan uzak kalmıştır. Çünkü Gerze Rumları Samsun dolaylarında cereyan eden boğuşmalardan ibret almışlar, boğuşmaların memleketlerine sirayetine meydan bırakmamışlardır.


UMUMİ  DURUM

Samsun Olayları
1  — Mütarekeden sonra Samsun karışıktır. Huzur, rahat yoktur. Asayişsizlik vardır. Bazı nizami askerlerle sayıları pek az jandarmalar köylerde soygunculuk yapıyorlar. Dağ başı oluyorlar, bu suretle karışıklığı arttırıyorlardı.

Rum çeteleri ise soygunculuğa, Türkleri öldürmeye hız veriyorlar,  çetecilik yapıyorlar,   ortalığa dehşet saçıyorlardı.

2  — İngilizlerin Samsun'a asker çıkarmaları ve fırka emrindeki İlyas köyü kışlalarına yerleşmeleri Rum köylerini ve kasaba namlarını şımartmış, propagandalar başlamış, Samsun havalisini cehenneme döndürmüştü. Bir köyden diğer bir köye gitmek âdeta imkânsız olmuştu. Samsun hükümeti İngilizlerin müdahalesi yüzünden çetelere bir şey yapamıyordu.

3  — 1914 senesinde Rusya’nın ısrarı üzerine Doğu Anadolu’ya gelen tarafsız bir ecnebi müfettişi:

Doğu Anadolu’nun tıpkı balkanlar gibi Türklerin elinden çıkmak üzere olduğunu söylemişti. Bu sözden beş sene sonraki durum ise daha acıklı idi. Batum'da Pontus hükümeti kurulmuş, Samsun ve İstanbul’da teşkilâta bile başlamıştı.

4  — Alay Kumandanı Ferit B. Koca Dağ ve Gebi yollarını iki jandarmaya çevirtiyor, kasabadan köylere dönen Rumların eşyalarını yanında alıkoyuveriyor ve akşamüzeri bunları salıverirken mukabele görecekleri ihtar ediliyor. Nasihat ediliyor. Fakat üç gün sonra Rum çeteleri Dereköy soygunculuğunu yapıyorlar,   İngilizleri soyuyorlar.

5  — Samsun - Bafra arası Rum çetelerinin elindeydi. Kuş bile uçurtmuyorlardı. Yalnız posta muhafızlığını yapan jandarmaların peşine takılarak Samsun’a gitmek veya gelmek mümkün oluyordu. Bunlar Samsun olaylarıdır.


Bafra Olayları

1  — Nebiyan Çeteleri: Nebiyan’ın Rum çeteleri, Bafra - Samsun yolunu kesmişler, gelen geçeni soyuyorlar, dilediklerini öldürüyorlardı. Bafra’nın bahçelerine kadar sokulan çeteler silâh sesleriyle kasaba halkını heyecanlar içinde bırakıyorlar ve bekçilerle savaşmağa başlıyordu. Askerlerde nizam ve intizam kalmamış, jandarmalar uygunsuz hareketlerde bulunmakta ve dağbaşı olmaktadır.

2  — Fethi Olayı: Fethi aslen Rizelidir. Kendi ayarında Rizeli bir şahsı, daha bir kaç kişiyi başına toplamış, parka gitmişler, rakı içmeğe başlamışlar, derken oralardan geçenlere tabanca bıçak çekmişler ve halkın heyecanına sebep olmuşlardır.

Jandarma Salim çavuş Fethi’yi yakalamış, kumandan İbrahim Beye teslim etmişse de yine o bağırmak, küfür savurmakta, jandarmaya hakaret etmekte devam etmiş ve zorla susturulmuştur.

3  — Sürmeneli Vak'ası:  Bafra pazarı günü cinayetle mahkûm olan Sürmeneli Mehmet Efendi Serbest kaldığını anlayınca han kahvesinin önüne rakı masalarını kurdurmuş, silâhlarını bu masaya bırakmış, arkadaşlarıyla içmeğe başlamışlar. Bu sırada ahali bunları seyretmektedir. Onlar çakır keyf olunca sarkıntılığa koyulurlar.    Hatta iki jandarma onların yanından geçebilmek için yalvarmak zorunda kalırlar. Jandarma en azılısının yakasına sarılır. Hapse atar. Mehmet Efendi zorla jandarmanın elinden bu azgın adamı almak ister, jandarmayı ölümle tehdit eder. Fakat jandarma kumandanı bunu yakalar ve cezasını verir.

4 — Aktekke Toplantısı: Bafra’ya bir saat mesafede Aktekke köyü vardır. Bir gece çetelerin burada toplanıp, yiyip içmeye başladıkları haberi gelir. Zaten toplantı yeri yalnız Aktekke değildi. Daha birçok yerleri vardı. Kumandan ve jandarma Hacimet ve kendilerine sonradan katılan Sürmeneli kaçak Mehmet’le köyleri tarayarak giderken takip taburu da bir bölük asker ile bunlara katılmıştır.

5—Ayazma Karartan: Adı geçen heyet Ayazmada şu kararı vermiştir:
a-) Nebiyan çetelerine mütareke teklif edilsin.
b-) Sürmeneli Mehmet çetelerle görüşsün. Uzlaşma zemini hazırlasın.

Ayazma köylülerinin Nebiyan çetelerine mütareke olsun teklifini çeteler samimi görmediler. Rum çete reisleri inanamayacaklarını açıkladılar. Hâsıl inanacaklarsa, madde madde beyan etmeleri bildirildi. Sürmeneli Mehmet’in Nebiyan’a gelmesi ve müzakerede bulunması istenildi. Sürmenelinin Nebiyan'a gitmesi üzerine çetelerden sekiz on kişi silâhlı olduğu halde Ayazmaya geldiler. Muhtarın odasında müzakereler oldu. Uzlaşıldı, çeteler yerlerine gittiler. Mütareke yapıldı. Fakat bu mütareke bir fayda sağlayamadı. İtimatsızlığı kaldıramadı. Evvelki durum ne ise hiç değişmedi.

6— Kumandanın tenbihi: Jandarma kumandanı efrada şu tenbihi yapmıştır: Bafra’nın durumu tehlikelidir. Atik ve uyanık olun. Tek başınıza bir yere gitmeyin. Durumu ıslâh edecek yine sizsiniz. Herkesin jandarmaya inanmasını siz sağlayacaksınız.

7 — Hacı Tevfik'in koyunları: Bafralı Hacı (Tevfik) in koyunlarını talan edip, Sakar ineğe çıkan çetelerin karşısına Sakar inekliler çıkmış, koyunları ellerinden almışlar, çeteleri darmadağın etmişlerdir.

8 — Söngütlü olayı: Mustafa çavuşla Molla Ahmet milli kahraman sayılabilirler. Molla Ahmet sanki hudut muhafızı idi. Köyüne bir çete sokmadığı gibi gece gündüz köyde nöbet bekler ve bir vaka çıkmasına meydan vermezdi. Molla Ahmet Çorağa bir çete efradı geçirmemiş ve sokmamıştır. Geçenler karşısında Molla Ahmed’i görmüş, ürpermiştir.

9 — Muamlı ve Çocuk Boğan: Bir zamanlar burası önem kazandı. Rum çeteleri dağlık yerlerden Çorağa inmeğe mecbur oldular. Prensip olarak adam öldürmüyorlardı. Fakat soygunculuk ediyorlardı. Yalnız Çocuk boğanda Alaçamlı Azap Hüseyini öldürmüşlerdir.

10 — Düzköyü Olayı: Çete korkusundan Düzköylüler Bafra’ya inmiş, kaymakam, jandarma vasıtasıyla köylerine çevirmişti. Jandarma Alaçamlı Hamdi diyor ki:

“Düzköyüne bir günde varabildik, yorgunduk. Kadınlar bizi çeteler yakacak diye ağlıyorlardı. Köye vardık, köyün eli silâh tutanlar istihkâmlara girmişlerdi. Ben uyumuştum. Gece yansı silâh sesleri işittim. Kızılırmak tarafına doğru giden kadın çoluk çocuk kafilesine bende katıldım. Beni kimse tanımıyordu. Panik yapmıştık. Öyle zamanlarda kimse kimseyi tanımıyor.

Düzköyünü, çeteler ateşlemişler, yakmışlardı. Ateşlerin ziyası Kızıl Irmağa kadar geliyordu. Kolay ahalisi kayıtlarla hepimizi karşıya geçirdiler. Duyduğuma göre çeteler ne var ne yoksa bu köyden almışlardır.

Yanan köyün bir de kozan mahallesi vardı. Orayı da yakmışlar, bir kaç kişiyi de öldürmüşlerdir.

Alman tedbir: Hükümet silâhşorları topladı. Alaçam - Bafra bölüğünden bazı jandarmalar aldı. Bu çeteleri kovalamağa gönderdi. Bu kovalamayı yapanlardan biri İhsan beydi. İhsan bey bu kuvvetleri kısım kısım ayırmış, vazifelerini bildirmişti. Bu kuvvetler çetelerle çarpıştılar. Çetelere mühim zayiat verdirdiler.

Bafrada Örfi idare: Bafra bahçelerinde çeteler bir erkekle bir kadını parça parça ediyorlar. Devriyeler vazifelerini iyi görmediklerinden çeteler kaçmağa mufaffak oluyorlar. Kaymakam ahaliyi hükümet önüne topluyor ve:

“İdare-i örfiye ilân ediyorum. Çeteler evlere hücuma hazırlanıyorlar. Gece herkes evinden dışarı çıkmayacaktır. Kim çıkarsa hapsedilecektir” diyor. Bu sayede çeteler şehre giremiyorlar.

Kapu Kaya ve Asar Boğuşması: Rum çetelerinin müdafaa ettikleri hatlara kuvvetlerimiz bir gece hücumu yaptılar. Bir tabur nizamiye askeri arasından 15 yaralı, 20 şehit verdik. Kapu Kaya ve Asarı Alaçam müdafaa ediyordu. Buralara taarruzumuz üzerine Rum çeteleri Asar mağaralarına kaçmışlardı. Bedeşli Ali’nin Mehmet, bin müşkülâtla mağaranın kapısına kadar sokulabildi ve Rum çetelerinin hariçle olan münasebetlerini kestiği gibi hiçbirinin mağaradan çıkmasına meydan bırakmadı. Mağaradan Ali'nin Mehmet’e atılan kurşunlar boşa gidiyordu. Çünkü Mehmet iyi bir yer seçmişti.

Uzayıp giden bu boğuşmaya son vermek için bir çare düşünüldü ve şu karara varıldı:

1— Mağaralar muhasara edilmeli.

2 — Bir lâğımla kayalar patlatılmalı, çeteleri mağaradan çıkmağa mecbur etmeli.

Bafra’nın eşrafı ile jandarma kumandanı lâğım işlerinden anlayan Mithat Dayı isminde birini buldular, lâğım levazımını alarak Asarkapı Kayaya geldiler. Ali’nin Mehmet çetelere mağaradan başlarını bile çıkartmıyordu. Yalnız ihtiyatsız hareket ettiği için İğdirliyi kaybettik. Lâğımcılar, taşçılar çalışmağa başladılar. Birinde bizimkiler teslim olun diye bağırdılar. Çeteler bu teklifi kahkahalarla karşıladılar. Bu kapıyı göçürecek misiniz, diye alay ettiler. Nöbetçilerin değiştirilmesi karalaştırılmıştı. Bafra’nın oymak beyi Tirali oğlu Mehmet Beye mağaralar teslim edildi. Alinin Mehmet ve diğer muhafızlar Kapı Kayaya istirahata çekilmişlerse de geceleyin şiddetli silâh sesleri üzerine istirahatta olan piyadeler süvarilerle Kapı Kayaya hareket mecburiyeti hasıl olmuş, üzerlerine şiddetli ateşlere rağmen mevzilerini almışlardır. Bir de ne görsünler mağaralar boşalmış, çetelerden kimse kalmamıştır.

Mağaraların muhafazasına memur edilen gençlerin yerlerini terk etmeleri ve belki de menfaat görmeleri buna sebep olmuştur.

Büyük Takip: Görülen lüzum üzerine çeteleri takip için ahaliden eli silâh tutanlarla Yunan cephesinden getirtilen 20 bin kadar asker ehemmiyetli bir şekilde takibe koyulmuştu. Etraf tarandı. Bazı başarılar elde edildi. Fakat durum üzerinde bir tesir yapmadı.

Vali Hamid Beyin Kanaat ve Tokadı: İyi ve kötü silâhların ayrılması için jandarma Şükrü Tolun memur edilmişti. Her nasılsa bir tüfek patlamış, çıkan kurşun nüfus memuru İshak Hafızın yüzün sıyırarak geçmişti. Bundan korkan İshak Hafız bizi jandarmalar vuruyor diye bağırmış ve ensesine Vali Hamit Beyin tokatı yapışmış ve Hamit Bey demiş­tir ki: “Ne zamandayız, ne nüfus dairesi kaldı, ne hükümet. Kapatın daireleri bakayım. Bütün daireler kapandı, herkes hükümeti terk etti. Durum çok ciddi idi.

Enbaylı Cinayeti: Samsun’da şahitlik yaptıktan sonra köylerine dönen üç kişi Enbali’ye geldiklerinde çetelerin tecavüzüne uğramış, ikisi şehit olmuş, birisi de şakağından ağır surette yaralanmıştır. Ağır yaralının Aktekkeli olduğu anlaşılmıştır.

Jandarma Maaşları: Jandarma Maaşları 669 kuruştu. Öyle vakitler oldu ki jandarmalara bu maaşları bile verilemedi. Jandarmanın şeref ve haysiyeti bahis mevzuu oluyordu. Bir jandarma günün birinde kumandanın Samsun’a gitmesi hakkındaki emrini ancak kumandandan şahsen 10 lira aldıktan sonra gitmiştir. Harcayacak paralan olmadığından bahis ile jandarmalar vazife göremeyeceklerini söylemekte idiler.

Odun Meselesi: Abus Efendi Bafra bölük kumandanı Hüseyin Beyin daveti üzerine Alaçam'dan jandarma Şükrü Tolun ve Hacimet Bafra’ya giderler. Samsun Mutasarrıfının odun ihtiyacını karşılamak için Engiz'den odun tedarik edilmesi hakkındaki emrini bunlara bildirir. Engizde bir bölük asker vardır ve geçit yerlerine bırakılmışlardır. Kumcaağız bomboştur. Ahali çete korkusundan uzak köylere kaçmıştır. En ziyade tehlikeli yer Kumcağızdır. Şükrü ve Hacimet Engize giderler. Onlardan bir gün evvel kumandan Hilmi Bey, beş süvari ile buraya gelmiş, jandarmaların çete tehlikesinden Dağa giremediklerini ve giremeyeceklerini anlamış ve zaten köyde kimseler kalmadığından odun yapacak insan da bulunmaması hasebiyle odun tedarikini imkân haricinde görmüş ve keyfiyeti Bafra’ya gelip Kaymakama ve kumandana bildirmiştir.

Alaçam jandarmaları şöyle hareket ederler, Bayat oğlu Mehmet ağanın köyüne giderler. 50 - 60 yaşlarında Mehmet ağayı ve 70 yaşında kardeşini görürler. Köyde yiyecek çok kıttır. Yalnız süt, yoğurt bulunur. Mehmet ağa bu odunun buradan tedarikine imkân yoktur. Bir bölük asker daha olur da dağa girilirse, o vakit mümkün olabilir, amma bu odunları kimler taşıyacak. Bu da çok zor bir iştir der. Jandarmalar meramın elinden bir şey kurtulmaz derler. Mehmet ağayı da yanlarına alarak çetelerin yanına gitmeğe karar verirler. O sırada hükümet hayvan topluyordu. Bu da mühim bir mesele idi. Çünkü türlü yorumlara yol açmıştı. Mehmet ağa bunda tehlike gördüğü için gitmedi, fakat oğlu Hasan ağayı yanlarına vermeyi kabul etti.

 Jandarmalar, “Emir olmadığı halde Hıristiyan köylerine gideceğiz. Onlarla temas edeceğiz. Aksi netice ile karşılaşırsak şeref ve haysiyetimiz kalır mı?” Diye düşünüyorlardı. Fakat o köyde Abus Efendi vardı. Tanıdıkları idi. Hükümet adamı idi. Nihayet Engiz’e vardılar. Engiz tepesi ve yolları hiçbir zaman Hıristiyan bekçisiz kalmazdı. Jandarmalar bu bekçiler arasından geçtiler. Hiçbirisinin sorusuna rastlamadan Abus Efendiye ulaştılar. Keyfiyeti anlattılar. Abus Efendi Hazinedar zade Ahmet Beyin koruluğundan tedarik mümkün dedi. Askerlerin amavutlara dokunmaması şartile bu işi başarabiliriz dedi. Öylece yapıldı. Hamam Dağında çeteler yüzünden sevk edilemeyen odunlar da Abus Efendinin delaletile odun iskelesine indirildi. Alaçam jandarmalarının bu muvaffakiyetleri takdirlerle karşılandı. Bu durumun ibret alınacak cihetleri vardır.

-Devam Ediyor-